بحران مقرونبهصرفه بودن مسکن در استرالیا بهقدری عمیق شده که دیگر تنها معادلهی خریداران «دورتر از شهر بروم» نیست؛ بلکه بسیاری از آنها در حال تغییر نوع ملکی هستند که میخرند. این یافتهی اصلی گزارش تازهی «تطابق تقاضا» (Matching Demand Report) شرکت دادهپردازی دامین (Domain) است که میلیونها جستوجوی قیمتی خریداران را با قیمتهای فهرستشده در سراسر پایتختهای استرالیا مقایسه کرده است.
خانههای مستقل (detached house) همچنان بزرگترین شکاف را میان بودجهی خریداران و قیمتهای بازار دارند. بر اساس دادههای دامین، در محلههای داخلی کانبرا این شکاف به 538,000 دلار استرالیا میرسد؛ ملبورن با 440,000 دلار، سیدنی با 400,000 دلار و بریزبن با 350,000 دلار در رتبههای بعدی قرار دارند. حتی در حومههای دور سیدنی نیز قیمت فهرستشده حدود 177,000 دلار بالاتر از بودجهی جستوجوی خریداران است.
دکتر نیکولا پاول، اقتصاددان ارشد مسکونی دامین، در این باره میگوید: «بازار مسکن سرد شده، اما بهبود مقرونبهصرفگی بهاندازهای نبوده که خانههای مستقل را دوباره در دسترس بسیاری از استرالیاییها قرار دهد.» به گفتهی وی، کاهش قیمت در یک بازار لزوماً به معنای مقرونبهصرفه شدن آن نیست؛ خریداران همچنان با قیمتهای بالا، محدودیتهای وامگیری و چالش جمعآوری ودیعهی اولیه روبهرو هستند.
در این میان، تاونهاوس (townhouse) — که نوعی خانهی چندطبقهی ردیفی با فضای کمتر از خانهی مستقل اما بیشتر از آپارتمان است — به گزینهی میانی بازار تبدیل شده است. دادههای دامین نشان میدهد در بسیاری از بازارها شکاف قیمتی تاونهاوسها بهمراتب کمتر از خانههای مستقل است. نمونهی جالب بازار سیدنی است: در محلههای داخلی این شهر، تاونهاوسها در سال 2025 با اضافهقیمت 200,000 دلاری برای فروشنده معامله میشدند، اما در سال 2026 این رابطه معکوس شده و خریداران با بودجهای 100,000 دلار بالاتر از قیمت فهرستشده جستوجو میکنند.
آپارتمانها (units) اما بیشترین همخوانی را با بودجهی خریداران دارند و به «همترازترین» بخش بازار مسکن استرالیا تبدیل شدهاند. در شهرهایی مانند بریزبن، ملبورن، آدلاید و پرت، بودجهی جستوجوی خریداران در بسیاری از مناطق با قیمتهای فهرستشده برابر است یا حتی از آن فراتر میرود. دامین اما هشدار میدهد که این به معنای ارزانبودن آپارتمانها نیست؛ بلکه خریداران به دنبال واحدهای بزرگتر، باکیفیتتر یا بهتر موقعیتیافتهای هستند که موجودی فعلی بازار آن را تأمین نمیکند.
برای خوانندگانی که با سیستم مسکن استرالیا آشنا نیستند، مفهوم «نرخ مقرونبهصرفگی» (affordability) در اینجا به فاصلهی میان درآمد خانوار، ظرفیت وامگیری و قیمت واقعی ملک اشاره دارد. در استرالیا، بانک مرکزی (RBA) با تعیین نرخ بهره بر میزان وامگیری تأثیر مستقیم میگذارد؛ هر چه نرخ بهره بالاتر باشد، مبلغی که بانکها به خریداران وام میدهند کمتر است و در نتیجه بودجهی خرید کاهش مییابد. این چرخه در سالهای اخیر فشار قابلتوجهی بر خریداران اول (first home buyers) و خانوارهای با درآمد متوسط وارد کرده است.
این تحول ساختاری پیامدهایی فراتر از بازار مسکن دارد. دکتر پاول معتقد است بزرگترین شکاف در بازار مسکن استرالیا دیگر میان محلههای داخلی و خارجی شهر نیست، بلکه میان خانههای مستقل و مسکن با تراکم متوسط (medium-density housing) است. این واقعیت فشار بیشتری بر برنامهریزان شهری و سیاستگذاران وارد میکند تا توسعهی مسکونی متراکمتر را در محلههای مستقر و دارای زیرساخت — حملونقل، مدرسه، اشتغال — تسهیل کنند.
برای مهاجران فارسیزبان که در حال بررسی گزینههای خرید یا سرمایهگذاری در بازار مسکن استرالیا هستند، این گزارش نشان میدهد که تاونهاوسها و آپارتمانهای باکیفیت در محلههای مستقر — نه لزوماً پروژههای انبوه در حومههای دور — بیشترین همخوانی را با واقعیتهای بودجهای بازار دارند. البته تصمیمگیری دربارهی خرید ملک به شرایط مالی فردی، نوع ویزا و اهداف هر خانوار بستگی دارد و مشاوره با متخصصان مالی و حقوقی مجاز ضروری است.
دیدگاهتان را بنویسید