برای دههها، میلیونها استرالیایی از نسل بیبیبومر (Baby Boomer) — کسانی که در فاصله سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۴ متولد شدند — با خرید ملک، سرمایهگذاری در بورس و واریز به حساب سوپرانیوشن (Superannuation) یا همان صندوق بازنشستگی اجباری استرالیا، ثروت قابل توجهی اندوختند. اما پرسش مهمی که اقتصاددانان و تحلیلگران مالی امروز مطرح میکنند این است: آیا این ثروت حاصل تصمیمهای هوشمندانه بود، یا صرفاً نتیجه زمانبندی خوششانسانه تاریخی؟
اشلی اوون، مدیر شرکت تحلیلی Owen Analytics و کارشناس سرمایهگذاری، معتقد است پاسخ تا حد زیادی در دومی نهفته است. او در گفتوگو با مایکل یاردنی، از چهرههای شناختهشده حوزه سرمایهگذاری ملکی در استرالیا، توضیح میدهد که از اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی، نرخ تورم و نرخ بهره در اقتصادهای غربی روندی نزولی داشتند. این کاهش تدریجی هزینه پول، به افزایش ارزش داراییها — از جمله ملک، سهام و اوراق قرضه — منجر شد و شرایطی استثنایی برای انباشت ثروت فراهم کرد که در تاریخ مدرن کمنظیر بوده است.
به گفته اوون، «بهترین دهه سرمایهگذاری اخیر مستقیماً از کاهش تورم و نرخ بهره تغذیه میکرد.» این محیط مالی مساعد به این معنا بود که حتی تصمیمهای سرمایهگذاری متوسط هم بازدهی بالایی به همراه میآوردند. تلاش و پسانداز بومرها واقعی بود، اما این باد موافق اقتصادی بود که کشتی ثروت آنها را به پیش راند.
اوون استدلال میکند که این دوران طلایی به پایان رسیده است. نسل جوانتر استرالیا — از جمله نسل هزاره (Millennials) و نسل Z — با واقعیتهای متفاوتی روبرو هستند: فشارهای تورمی پایدار، نرخهای بهره بهطور میانگین بالاتر، و احتمالاً بازدهی واقعی پایینتر در بازارهای ملک، سهام و اوراق قرضه. عواملی مانند افزایش هزینههای نظامی در سطح جهانی، سیاستهای مالی انبساطی دولتها، و بازگشت حمایتگرایی تجاری (Protectionism) و بومیسازی زنجیره تامین (Re-shoring) همگی میتوانند تورم را در سطح بالاتری نگه دارند.
در چنین محیطی، اوراق قرضه (Bonds) که در دوره کاهش تورم بازدهی خوبی داشتند، ممکن است بازدهی واقعی ضعیف یا حتی منفی داشته باشند. سهام در بیشتر چرخههای بلندمدت بازار از اوراق قرضه و سپردههای نقدی پیشی میگیرد، اما بازدهیهای گذشته تضمینی برای آینده نیستند. در مورد بازار مسکن استرالیا، اوون نکته جالبی مطرح میکند: ملک در محیط تورمی نسبت به برخی داراییهای دیگر مقاومتر است، زیرا تورم بدهی وام مسکن را بهتدریج کاهش میدهد — یعنی ارزش واقعی بدهی شما در طول زمان کم میشود حتی اگر مبلغ اسمی آن ثابت بماند.
برای خوانندگانی که با سیستم مالی استرالیا آشنایی کامل ندارند، درک این تفاوت مهم است: در ایران یا افغانستان، سرمایهگذاری در ملک اغلب بهعنوان تنها پناهگاه امن در برابر تورم شناخته میشود. در استرالیا نیز ملک نقش مهمی دارد، اما سیستم مالی پیچیدهتری وجود دارد که شامل بازار سهام، سوپرانیوشن، و ابزارهای متنوع سرمایهگذاری میشود. تحلیل اوون نشان میدهد که تنوعبخشی هوشمندانه و افق سرمایهگذاری بلندمدت در این محیط جدید اهمیت بیشتری پیدا میکند.
پیام عملی این تحلیل برای نسل جوانتر چیست؟ کارشناسان بر این باورند که محاسبات بازنشستگی مبتنی بر بازدهیهای سه تا چهار دهه گذشته ممکن است بیش از حد خوشبینانه باشند. این نسل احتمالاً باید بیشتر پسانداز کند، رویکرد سرمایهگذاری متفاوتتری در پیش بگیرد، و برای مدت طولانیتری در بازار بماند. همچنین اجتناب از رفتار گلهای (Herd Behaviour) — یعنی خرید و فروش صرفاً بهخاطر اینکه دیگران این کار را میکنند — و شروع زودهنگام سرمایهگذاری از توصیههای کلیدی این تحلیلگران است.
این بحث در فضای عمومی استرالیا اهمیت ویژهای دارد، چرا که شکاف ثروت بین نسلها به یکی از موضوعات داغ سیاسی و اجتماعی این کشور تبدیل شده است. بسیاری از جوانان استرالیایی، از جمله مهاجران تازهوارد، با قیمتهای بالای مسکن در شهرهایی مانند سیدنی و ملبورن دستوپنجه نرم میکنند و احساس میکنند نردبانی که نسل قبل از آن بالا رفت، دیگر در دسترس آنها نیست. درک این تغییرات ساختاری در محیط سرمایهگذاری میتواند به برنامهریزی واقعبینانهتر برای آینده مالی کمک کند.
دیدگاهتان را بنویسید