بازنشستگی آرام و بدون دغدغه‌ی مالی، آرزوی بسیاری از استرالیایی‌هاست؛ اما واقعیت این است که اکثر مردم هیچ‌گاه به‌دقت حساب نکرده‌اند که این آرامش چقدر هزینه دارد. مدل‌سازی جدیدی که شرکت مالی MLC انجام داده و در نشریه‌ی Australian Financial Review منتشر شده، برای اولین بار ارقام مشخصی برای سطوح مختلف بازنشستگی ارائه می‌دهد.
سوپراَنیوشن (Superannuation) یا همان صندوق بازنشستگی اجباری استرالیا، سیستمی است که در آن کارفرما موظف است درصدی از حقوق کارمند را مستقیماً به حساب بازنشستگی او واریز کند. در حال حاضر این نرخ ۱۲ درصد است. برخلاف ایران که بازنشستگی عمدتاً از طریق سازمان تأمین اجتماعی مدیریت می‌شود، در استرالیا هر فرد یک حساب شخصی دارد که موجودی آن به سرمایه‌گذاری‌های بازار وابسته است و تا رسیدن به سن بازنشستگی قابل برداشت نیست.
بر اساس مدل‌سازی MLC، کسی که بخواهد با موجودی ۲.۵ میلیون دلار استرالیا در سن ۶۷ سالگی بازنشسته شود، می‌تواند سالانه حدود ۱۴۳,۰۰۰ دلار درآمد داشته باشد. این رقم با فرض بازدهی سالانه ۵.۵ درصد پس از کسر کارمزد و مالیات محاسبه شده است. چنین درآمدی به بازنشسته امکان می‌دهد ماهانه حدود ۱۰,۰۰۰ دلار برای هزینه‌های روزمره خرج کند و سالانه نزدیک به ۲۰,۰۰۰ دلار برای سفر یا تفریح کنار بگذارد.
برای رسیدن به این هدف، MLC تخمین می‌زند که یک فرد باید در مقاطع مختلف زندگی موجودی‌های زیر را در حساب سوپر خود داشته باشد: در سن ۳۰ سالگی حدود ۱۶۵,۴۰۰ دلار، در ۴۰ سالگی ۵۷۶,۵۰۰ دلار، در ۵۰ سالگی ۱,۰۷۰,۸۰۰ دلار و در ۶۰ سالگی ۱,۹۴۳,۶۰۰ دلار. این پیش‌بینی‌ها بر پایه‌ی حقوق اولیه‌ی حدود ۲۰۰,۵۰۰ دلار در سن ۲۵ سالگی، رشد سالانه ۳.۵ درصدی حقوق، دریافت کامل سوپر ضمانت‌شده‌ی کارفرما و واریز داوطلبانه‌ی اضافی ۲ درصد از حقوق (salary sacrifice) محاسبه شده‌اند. اعداد به ارزش امروز و پس از تعدیل تورم ۲.۵ درصدی بیان شده‌اند.
نکته‌ی جالب این مدل‌سازی آن است که بخش بزرگی از موجودی نهایی در سال‌های پایانی کار انباشته می‌شود. موجودی ۳۰,۰۰۰ دلاری در سن ۲۵ سالگی تا ۳۵ سالگی به حدود ۳۳۰,۸۰۰ دلار می‌رسد، اما همین مبلغ تا سن ۴۵ سالگی به ۷۷۴,۹۰۰ دلار رشد می‌کند. این پدیده نتیجه‌ی «سود مرکب» (compounding) است؛ یعنی سودی که خودش سود می‌زاید و با گذشت زمان شتاب می‌گیرد. به همین دلیل، شروع زودهنگام حتی با مبالغ کوچک می‌تواند در بلندمدت تفاوت چشمگیری ایجاد کند.
اگر هدف ۲.۵ میلیون دلاری دور از دسترس به نظر می‌رسد، MLC یک سطح میانی هم ارائه داده است. موجودی ۱.۲۵ میلیون دلار می‌تواند درآمد سالانه‌ای حدود ۸۳,۰۰۰ دلار فراهم کند که برای یک زندگی معقول با سفرهای گاه‌وبیگاه و تفریحات منظم کافی است. برای رسیدن به این هدف، داشتن ۱۱۱,۱۰۰ دلار در سن ۳۰ سالگی، ۲۸۸,۸۰۰ دلار در ۴۰ سالگی و ۵۴۷,۷۰۰ دلار در ۵۰ سالگی لازم است.
در مقایسه، انجمن صندوق‌های بازنشستگی استرالیا (ASFA) یک معیار رسمی برای «بازنشستگی راحت» تعریف کرده که برای یک فرد مجرد صاحب‌خانه، موجودی حدود ۶۳۰,۰۰۰ دلار را کافی می‌داند. این سطح شامل بیمه‌ی درمانی خصوصی، سفر داخلی سالانه و یک سفر خارجی هر هفت سال یک‌بار می‌شود. با این حال، نظرسنجی MLC از ۲,۵۰۰ استرالیایی نشان داد که ۶۵ درصد آن‌ها هدفشان حداقل ۷۵۰,۰۰۰ دلار است و ۱۰ درصد به دنبال بیش از ۲ میلیون دلار هستند.
برای کسانی که می‌خواهند سرعت انباشت سوپر خود را بالا ببرند، چند ابزار قانونی وجود دارد. در سال مالی ۲۰۲۶-۲۷، سقف مشارکت‌های امتیازدار مالیاتی (concessional contributions cap) به ۳۲,۵۰۰ دلار رسیده است. این سقف شامل واریز کارفرما، salary sacrifice و مشارکت‌های شخصی کسرشدنی از مالیات می‌شود. افرادی که موجودی سوپرشان در پایان ۳۰ ژوئن گذشته زیر ۵۰۰,۰۰۰ دلار بوده، می‌توانند سقف‌های استفاده‌نشده‌ی پنج سال گذشته را با هم ترکیب کنند. علاوه بر این، افراد ۵۵ سال به بالا می‌توانند تا ۳۰۰,۰۰۰ دلار از محل فروش خانه‌ی اصلی‌شان را تحت قوانین «مشارکت downsizer» به سوپر واریز کنند.
نکته‌ی مهمی که کارشناسان تأکید دارند این است که سوپر باید بخشی از یک استراتژی ثروت‌سازی گسترده‌تر باشد، نه تنها منبع درآمد بازنشستگی. سوپر مزایای مالیاتی قابل‌توجهی دارد، اما محدودیت‌های واریز، قوانین دسترسی و احتمال تغییر مقررات دولتی در آینده، دلایل خوبی هستند که سرمایه‌گذاری در دارایی‌هایی مانند ملک، سهام و سایر ابزارهای مالی خارج از سوپر را نیز توجیه می‌کنند.
این مقاله اطلاعات عمومی ارائه می‌دهد و مشاوره‌ی مالی شخصی محسوب نمی‌شود. پیش از هرگونه تصمیم‌گیری درباره‌ی سوپراَنیوشن یا سرمایه‌گذاری، دریافت مشاوره از یک متخصص مالی مجاز توصیه می‌شود.
دیدگاهتان را بنویسید